Starczowzroczność

Starczowzroczność jest chorobą często myloną z nadwzrocznością starczą. Fachowo chorobę określa się jako presyopię. Choroba powoduje, iż osoby w pewnym wieku coraz gorzej widzą na krótkie odległości. Powodem występowania choroby jest utrata elastyczności gałki ocznej spowodowana postępującymi procesami starzenia się organizmu. W celu wyeliminowania pogorszonego widzenia należy wprowadzić dodatkową moc optyczną o sile około 3 dioptrii. W przypadku starczowzroczności kąt widzenia do bliży powoduje zawsze zakłócenie kąta widzenia do dali. Najlepszym rozwiązanie w takich wypadkach są okulary dwuogniskowe lub lepsze ale i bardziej kosztowne okulary progresywne. Choroba najczęściej pojawia się po 40 roku życia i poddaje się również korekcji z pomocą chirurgii plastycznej. W przypadku równoczesnego występowania starczowzroczności z krótkowzrocznością istnieje szansa, że po pewnym czasie krótkowzroczność cofnie się i osoba nie będzie już potrzebowała okularów. Starczowzroczność nasila nadwzroczność.